พบทั้งหมด 8 คน

วิปัศยา อยู่พูล (โอม)

  1. คณะละครเพื่อสังคม“มาร็องดู”  กลุ่มคณะละครผู้ถูกกดขี่
  2. Social Enterprise ละครชุมชนสร้างสรรค์
Ome_greatvoice@hotmail.com
กรุงเทพฯ

การทำงานทางสังคมให้มีความยั่งยืน

  • ประชาชนทั่วไป
  • คนทำงานทางสังคม
  • คนในหน่วยงาน/สถาบันต่างๆ

มาร็องดู 

  • ทำกระบวนการละครผู้ถูกกดขี่  เป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ประเด็นทางสังคม สร้างแรงกระเพื่อม  ตั้งคำถาม  จุดประกายการพูดคุยประเด็นทางสังคม เป็นละครแทรกสด หาทางออก
  • อบรมให้กับกลุ่มคนทำงานทางสังคมกลุ่มต่างๆตามประเด็นการทำงาน

Social Enterprise ละครชุมชนสร้างสรรค์

  • อบรมนักเรียน  เยาวชน  ผู้นำ  
  •  Workshop คนทำงานในองค์กร   เช่น บริษัท โรงงาน   การทำTeam Building เพื่อทำให้ ความสัมพันธ์ภายในกลุ่มดีขึ้น และเกิดสภาพแวดล้อมในทีมที่ดีขึ้น

เน้นการรู้จักตัวเอง ใช้การฟังกันและกัน สร้างความเป็นผู้นำ  สร้างทีม เติมแนวคิด  เสริมพลัง  ในการลุกขึ้นมาจัดการ แก้ไข ปัญหา เริ่มที่ตัวเองก่อน ผ่านกิจกรรมละครแทรกสด

ศุภกิจ นิลพันธ์ (ป้อม)

สื่อมวลชนท้องถิ่น จ.กระบี่

pop0099@hotmail.com
กระบี่

สร้าง สื่อสาร และเชื่อมประสานเครือข่ายทางสังคมให้เกิดการทำงานร่วมกันอย่างบูรณการภายในทุกพื้นที่ เพื่อให้เกิดนวัตกรรมการทำงานที่ดีร่วมกัน

สื่อ คนทำงานสังคม ภาครัฐ เอกชน สถาบันการศึกษา

จัดวงชวนคุยโดยใช้กระบวนการ Mind storming พร้อมทั้งสื่อสารเรื่องราวออกสู่สังคมทั้งทางสื่อหลัก สื่อท้องถิ่น สื่อออนไลน์ ฯลฯ

ฟารีดา จิราพันธุ์ (ฟาร์)

ทำงานอิสระ ไม่มีองค์กรสังกัด

fa_frida@hotmail.com
กรุงเทพฯ

ตอนนี้กำลังค้นหาอยู่ว่าจะทำอะไรหรือไม่ทำอะไรดี

สุริยะ เพชรกุล

สื่อมวลชน / นักจัดรายการวิทยุ

peach_kb@hotmail.com
กระบี่

ละคร/สื่อฯ

ศรชัย ฉัตรวิริยะชัย (ฉั่ว)

คณะละครเพื่อสังคม“มาร็องดู”  กลุ่มคณะละครผู้ถูกกดขี่

sornchai.c@gmail.com
กรุงเทพฯ
  1. การก่อตั้งคณะละคร  เป็นเครื่องมือในการทำงานขับเคลื่อนสังคม
  2. มีคณะละครทุกจังหวัด
  3. สถาบันการศึกษามีการใช้ละครในการเรียนการสอน เหมาะกับการศึกษาของศตวรรษที่ 21 สร้างความคิดเชิงวิพากษ์สังคม เนื่องจากสังคมขาดการเรียนรู้ที่เป็นอิสระจากการกดขี่
  • ผู้พิการ
  • ผู้สูงอายุ
  • เด็ก เยาวชน
  • กลุ่มคนทำงานทางสังคม
  • ฯลฯ
  • อบรมทำกระบวนการเกี่ยวกับละครของผู้ถูกกดขี่ให้กับกลุ่มคน /กลุ่มต่างๆในการขับเคลื่อนสังคม 
  • ใช้ละคร เป็นเครื่องมือ ชวนตั้งคำถาม  ทำอะไร?  ทำไปทำไม?โดยไม่มีคำตอบ  ไม่สั่งสอน ไม่ชี้นำ  เชื่อว่ามนุษย์ทุกคนมีศักยภาพในการเรียนรู้แก้ปัญหาลดการกดขี่
  • ใช้ขบวนการละครบำบัด  เยียวยา ภายใน กับคนที่ถูกกดขี่ เป็นละครแทรกสด  เช่น สมัชชาคนจน  ละครในม๊อบ เป็นต้น

ประภาพร อนุมานไพศาล (หมู)

เครือข่ายศูนย์จิตปัญญา (ฟรีแลนซ์กระบวนกรทำงานกับผู้ต้องขังและผู้พ้นโทษ)

moonoinoi@hotmail.com
นนทบุรี
  • สร้างการเปลี่ยนแปลง  การเตรียมความพร้อมสภาวะภายในของผู้ต้องขังออกสู่สังคมอย่างมั่นใจ 
  • การเตรียมสังคมให้มีความเข้าใจผู้ต้องขัง เพื่อให้ผู้ผู้พ้นโทษมีพื้นที่สื่อสาร
  • ผู้ต้องขัง
  • ผู้พ้นโทษ
  • เจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานและผู้บริหารในเรือนจำ
  • ทำโครงการวิจัย มาตรฐานที่เอื้อต่อการบำบัด  ฟื้นฟู คดีทางเพศ
  • นำข้อมูลไปเสนอกับกรมราชทัณฑ์ และกระทรวงยุติธรรม  เพื่อให้มีความละเอียดอ่อนในการจัดการ  บำบัด  ฟื้นฟูเฉพาะรายกับผู้ต้องขัง ของเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงาน
  • สะท้อน นำเสนอจากภาคปฏิบัติสู่นโยบาย การบำบัด  ฟื้นฟู ผู้ต้องขังคดีทางเพศให้มีความละเอียดอ่อน
  • จัดกระบวนการเรียนรู้แนวจิตปัญญาให้กับนักศึกษา  /กลุ่มคนทำงาน และเด็ก

นที วลัญชพฤกษ์

คณะละครของผู้ถูกกดขี่ (มาร็องดู)

blueocynia@gmail.com
กรุงเทพฯ

การพัฒนาเครื่องมือละครสื่อสารประเด็นสำหรับผู้ถูกกดขี่ (ละครของผู้ถูกกดขี่)

ละคร/สื่อฯ

ปิยศักดิ์ อู่ทรัพย์ (บอย)

กลุ่มช่างภาพชายแดนใต้

oo.piyasak@gmail.com
นราธิวาส ปัตตานี ยะลา

ผู้คนเกิดการสื่อสารพูดคุยทำความเข้าใจผ่านนิทรรศการภาพถ่าย ของ 3 จังหวัดชายแดนใต้ในมิติวัฒนธรรม ความรุนแรงที่เกิดขึ้น

  1. กลุ่มช่างภาพ
  2. บุคคลสาธารณะ ทั่วไป
  • ประสานงานกับเครือข่ายต่างๆ ขององค์กรสหภาพ
  • ให้คำปรึกษากฎหมายแรงงาน
  • ให้ความรู้เกี่ยวกับประกันสังคม
  • ช่วยเหลือแรงงานที่มีปัญหาถูกกดขี่ เช่น ค่าจ้าง  การถูกเลิกจ้างไม่เป็นธรรม การไม่ให้ลาเป็นต้น